शीर्षक :- “भेट अनुभूति…..
युगौं युगको प्रतिक्षा पछिको पहिलो भेटमा
डर थियो आँखाहरू खुल्ला रहन सक्छन् कि सक्दैनन् भन्ने
अथवा आँखाहरू बन्द नहुनेगरी खुल्लै रहन्छन् कि भन्ने
आँखादेखि आँखासम्मको सेतु हल्लिरहन्छ
र बिच बाटोमै कतै झरिन्छ कि भन्ने
अथवा स्थीर भएर कतै पुगिदैन कि भन्ने
आँखाहरू आँखासँग लजाउँछन्
र हेराई जमिनतर्फ ठोक्किन्छ कि भन्ने
तर सोचेकोभन्दा सजिलोगरि भेट भयो
कल्पना गरेभन्दा अलग्गै मुस्कुरायौं हामी
र साट्यौं व्यक्त गर्नै नपर्ने मौन सम्वादको मेलोडी !
मलाई केही भन्नु थियो, नभनेर नै धेरै भनें
सायद तिमीलाई पनि धेरै भन्नु थियो
नबोलेर नै सबै भन्यौ
लामो दूरीबाट बोकिल्याएको
तिम्रो अलौकिक मुस्कानले मातेँ केही क्षण
र तिमीलाई छोउँ छोउँ लागिरह्यो
तिम्रो सौन्दर्यको अथाह ब्रह्माण्ड भित्रको गुरुत्वाकर्षणले तानेपछि
मलाई नफर्किनेगरी हराउँ हराउँ लागिरह्यो
यो अनौठो अनुभूतिको रंगीन संबेग तिमीसम्म पुग्यो पुगेन ?
बिर्सिएर पनि सोधौँला कुनै समय ।
तिमी जाने लामो बाटोभरी सम्झना आउनेगरी केही दिएँ कि दिईन मैले ?
नरित्तिएर आईरहने मीठो सुगन्ध छोडिराख्यौ र तिमी गयौ
फर्किंदै हेर्दै
हेर्दै फर्किंदै ।
फेरि अर्को पटकको भेट केही समयपछि होला
केही दिनपछि होला
केही वर्षपछि होला
केही जुगपछि होला
अथवा जन्मौंजन्मपछि होला
त्यो भेटको अमूर्त चित्र बनाउँदै किन समय वर्वाद गरूँ
यही भेटको अमर आकृती कोरेर मस्त निदाउन चाहन्छु म ।
सर्जक :- मुकुन्द प्रयास
कोशी प्रदेश – धनकुटा,
