काठमाडौं । गत बैशाख ३० मा सम्पन्न स्थानिय तह निर्वाचलाई सन्तुष्ट परिणामकाे रुपमा लिन नसकेका नागरिकहरुमाझ फेरि संघ र प्रदेशकाे निर्वाचन भाेलि यानकि मंसिर ४ मा हुँदैछ। जनताले साेचे जस्ताे स्थानिय सरकारले बिकासका कामहरु गर्न नसकिरहेकाे परिप्रेक्षका बावजुदपनि हामी फेरि पनि निर्वाचनका लागि तयार छाैँ भने केही राजनितिक लरदलहरेले भने मंसिर ४ मा हुने निर्वाचनलाई बहिस्कार गर्ने सम्म घाेषणा गरिसकेका छन्। किन भने,
जातिय,धार्मिक,लैङ्गिक,बर्गीय तथा भाैगाेलिक हिसाबमा राज्यले आफ्नाे अभिभावकत्व दामासायि गर्न सकिरहेकाे देखिन्न, यसैकाे एउटा उहरदाहरण मान्न सकिन्छ ६०% दलिद समुदाय, जसकाे नाेट , भाेट ,सीप र पसिना चल्छ तर उनिहरु मानिस गन्न सकेकाे अवस्था छैन, यहि निर्वाचनलाई मध्य नजरगर्दै डि बि नेपाली लेख्छन् :
एमाले त राताेबाट खैराे, फुस्राे हुँदै महाकाली सन्धिपछि खुइलिनै सक्यो । आफूलाई बढी नै राताे र क्रान्तिकारी माला जप्ने पार्टीकै शिक्षामन्त्री थिए । उनले आफ्नी छाेरीलाई भने उनीरूकै शब्दमा अमेरिकी साम्राज्यवादी शिक्षा लिन पठाईसकेका छन् ।
ख्वप विश्वविद्यालय भक्तपुरले १० लाखमै एमबिबिएस पढाउँछाै अनुमति देऊ, अरू विश्वविद्यालयलाई अनुमति पाउँदा हामीलाई किन नदिने भन्दा अरूले लाखौं, कराेड लिएर पढाउँछन्, मलाई मार्छन् त्यसैले अनुमति दिन सकिन भनेर शिक्षामन्त्रीले भनेकाे भक्तपुरका सांसद प्रेम सुवालले एक सार्वजनिक कार्यक्रममा बताएका छन् ।
यिनको जनवादी शिक्षाको गफ र क्रान्तिकारी रटान यति चाँडै माटामा कसरी मिलाई सकेछन् हँ ? नेपाली युवा र श्रमशक्तिलाई अरब र खाडीतिर भेडा, बाख्रा चराउन पठाउन मात्रै खाेज्नेहरूलाई भाेट हाल्नु र नहाल्नु वा यिनले जित्नु वा नजित्नुकाे कुनै औचित्य छैन । उनीहरूले गर्ने सेवा दलाल, विचाैलिया, व्यापारी, ठेगदार, कमिशनखाेर र पूँजीपतिहरूकाे मात्रै हाे । जय हाेस ।
