काठमाडौं । राजधानीको पुतलीसडकस्थित रहेको सिन्सियर सेभिङ्ग एण्ड क्रेडिट को–अपरेटिभ लिमिटेडविरुद्ध अख्तियार दुरुपयोग अनुसन्धान आयोगमा उजुरी परेको खुलेको छ । उक्त सहकारीमा कालोधन राख्ने थलो बनेको भन्दै अख्तियारमा उजुरी दर्ता भएको हो ।
२०५७ मंसिर २९ गते सहकारी विभागमा दर्ता भएको सो सहकारीमा राजनीतिक दलका नेता, सरकारी कर्मचारी, व्यापारीलगायतले भ्रष्टाचार, राजस्व छली वा गैरकानूनी रुपमा आयआर्जन गरेको रकम लुकाएको आरोप लागेको छ ।
अर्कोतर्फ, संस्थाको नाममा खाता खोली कारोबार गर्नुपर्ने कानूनी व्यवस्था भएपनि अध्यक्ष राजेन्द्रभक्त श्रेष्ठ, कार्यकारी निर्देशक राजेश खड्का र कर्जा अधिकृत मिरा कर्माचार्यले राजस्व छल्नका लागि विभिन्न बैंकमा व्यक्तिगत खाता खोलेर पैसा जम्मा गरेको पनि उजुरीमा उल्लेख छ ।
‘संस्थाको नाममा कारोबार नगरेर आफ्नो र आफन्तको नाममा विभिन्न जिल्लामा घरजग्गा किनेका छन् । गाडी र सेयरमा लगानी गरेका छन् । आयोग र सम्पत्ति शुद्धिकरण विभागले यो संस्थामा अनुसन्धान गर्ने हो भने भ्रष्टाचारी, राजस्व छलीहरु कानूनको दायरामा आउँछन्,’ भनिएको छ ।
बैंकभन्दा ठूलो आर्थिक कारोबार गर्ने गरेको सिन्सियरमा अर्बौं कालोधन रहेको तर साधारणसभा र अडिट गर्ने बेलामा थोरै पुँजी देखाउने गरेको दाबीसहित उजुरीमा संस्थाका तीन पदाधिकारीको समेत सम्पत्ति छानबिन गर्न माग गरिएको छ । ‘राजस्व छलेर कर्जा दिँदा घुस लिएर यिनीहरुले अर्बौको सम्पत्ति जोडेका छन् । राजधानीको मुटुमा भएको यो संस्थामा भएको कालोधनमाथि सरोकारवालाको ध्यान जाओस्,’ उजुरीमा उल्लेख छ ।
यस्तो छ सिन्सियरको ठगीधन्दा :
संघीय राजधानी काठमाडौंको मुटुमै रहेको सिन्सियरको ठगीधन्दा पर्दाफास हुदैँ गएको छ । सहकारी खोलेर साढे दुई दशकदेखि सिन्सियरले लुटतन्त्र मच्याउँदै आएको आरोप छ । सहकारी स्थापनाकालदेखि नै संस्थाको अध्यक्षमा राजेन्द्रभक्त श्रेष्ठ रहेका छन् । एउटै व्यक्ति २४ वर्षदेखि निरन्तर रुपमा सहकारीको अध्यक्ष हुनाले पनि सिन्सियरको लुटधन्दालाई थप पुष्टि गरेको स्रोत बताउँछ ।
सहकारीमा सर्वसाधारणले जम्मा गरेको निक्षेपमा यी पदाधिकारीले मोजमस्ती गरेको बताइन्छ । संस्थामा निक्षेप जम्मा गरेका हजारौं सर्वसाधारणको रकम जथाभावी लगानी गरेको स्रोतको दाबी छ । सहकारीका तीन हर्ताकर्ताले कमिशन लिएर समस्यामा परेका सदस्यहरुलाई चर्को ब्याजमा ऋण दिएर उठीबास लगाएको पनि आरोप लागेको छ ।
ऋणको तीन किस्ता साँवाब्याज नबुझाउनेबित्तिकै सहकारीले धितो लिलामी बिक्रीको सूचना पत्रपत्रिकामा प्रकाशित नै नगरी जायजेथा लिलाम गर्ने गरेको पीडितहरु बताउँछन् । योसँगै सिन्सियरले शुरुमै खाली नेपाली कागज र फोटोकपी पेपरमा सही–ल्याप्चे लगाउन लगाई ऋणीको धितोमाथि कब्जा जमाउने गरेको बताइन्छ ।
सिन्सियरमा विशेष गरी अध्यक्ष राजेन्द्रभक्त श्रेष्ठ, कार्यकारी निर्देशक राजेश खड्का र कर्जा अधिकृत मिरा कर्माचार्यको रजगज चलिआएको छ । यिनीहरुकै मिलेमतोमा ऋणीलाई ‘घर न घाट’ अवस्थामा पुर्याएको बताइन्छ । त्यसो त सिन्सियरका यी तीन हर्ताकर्ताविरुद्ध यसअघि पनि उजुरी परिसकेको छ । २०७९ फागुन ८ गते अख्तियार र सम्पत्ति शुद्धिकरण विभाग दुवैमा उजुरी दर्ता भएको पाइएको हो ।
संस्था स्थापनाकालदेखि नै यिनीहरुले सीधासाधीलाई लुटेर अंकुत सम्पत्ति जोडेको उजुरीमा जनाइएको छ । काठमाडौंकै स्थानीय बासिन्दा भएपनि पुख्र्यौली सम्पत्ति खासै नभएका उनीहरुले करोडौंको सम्पत्ति जोडेको उजुरीकर्ताको जिकिर छ ।
उजुरीमा भनिएको छ, ‘सिन्सियरका तीनै हर्ताकर्ता काठमाडौंकै स्थायी बासिन्दा हुन् । तापनि, यीनीहरु हुनेखाने परिवारका भने होइनन् । पुख्र्यौली सम्पत्ति धेरै नभएका यीनीहरु आज करोडौंमा गनिन्छन् । इन्द्रचोकमा जन्मिएका राजेन्द्रभक्तको हाल महाराजगञ्जमा करोडौं पर्ने घर छ । उनी रोपनी जग्गमा बनेको घरमा बस्छन् । हिजो पैदल हिँड्ने उनी आज करोडौं पर्ने गाडी चढ्छन् । उनको जागजेथो पनि थुप्रो छ ।’
यता, कलंकीका स्थानीय भएपनि २० लाख रुपैयाँ बराबर समेत पुख्र्यौली सम्पत्ति नभएका राजेश खड्काको अहिले ५०–६० करोडको सम्पत्ति रहेको जनाइएको छ । उनको हाल कलंकीमै करोडौंमा बनेको घर रहेको छ । सिन्सियरमा जोडिएको शुरुवाती दिनमा कलंकीबाट पुतलीसडकसम्म कहिले पैदल त कहिले साइकलमा आउने उनी अहिले महँगो गाडीमा चढ्ने गर्छन् ।
‘उनी रातारात कसरी मालामाल भए ? एउटा संस्थाको कार्यकारी सञ्चालकको तलब कति नै हुन्छ ?,’ उजुरीमा उल्लेख छ । यस्तै, झण्डै १५ वर्षअघि संस्थासँग जोडिएकी ढल्कु घर भएकी कर्जा अधिकृत मीरा कर्माचार्यले पनि त्यही बसेर करोडौं कमाएको आरोप छ । राजेन्द्रभक्तले आफ्नो आफन्तका रुपमा भित्र्याएका उनले संस्थाको ठगीधन्दा ढाकछोप गर्न सहयोग पुर्याउँदै आएकी छन् ।
मीराले कर्जा प्रवाह गर्दा घुस खाँदाखाँदै दश करोड बढीको सम्पत्ति जोडिसकेको उजुरीमा जनाइएको छ । सिन्सियरका यी तीन हर्ताकर्ताले ऋणीको उठीबास लगाएको बताइन्छ ।
‘एकातिर घुस पनि खाने अर्कोतिर धितो पनि खाइदिने । यसरी सिन्सियरका तीन हर्ताकर्ता धनी भए । ऋणीहरुको उठीबास लाग्यो । कति ऋणी विस्थापित भए, कति भूमिगत गए,’ उजुरीमा भनिएको छ, ‘एक करोडको घर जग्गा राखेर ६० लाख दिन्छ । त्यसैबापत पाँच लाख घुस खान्छ । तीन किस्ता नतिर्नेबित्तिकै त्यो तान्छ र अर्कालाई बेचेर भएको रकम झवामै पारिदिन्छ । सिन्सियरले सबै सम्पत्ति खाइदिएपछि कतिपय पागल बने । कोही अझै पनि मानसिक रोगको औषधी खाइरहेका छन् । सिन्सियरले हजारौंलाई ‘मर्नु न बाँच्नु’ बनाएको छ ।’ गलत तरिकाले कमाएको सम्पत्ति छानबिन गरी निजहरुलाई कानूनको दायरामा ल्याउनुपर्ने उजुरीकर्ताको जिकिर छ ।
