दावा छिरिङ शेर्पा 🖋️
सिमान्तकृत १०+१ प्रादेशिक सिमाङ्कन खाकाकाे बारेमा गहिरो अध्ययन गर्नुपर्ने हुन्छ । हामीले लोकतान्त्रिक गणतन्त्रको नारा त ल्यायो तर सत्ता र शक्तिमा गलत तत्वलाई सुम्पेको कारण अहिलेको ७ प्रदेशको संरचनामा आँच पुग्यो । जब संरक्षकत्व नै गलत नियति भएकाले संविधानमा समाबेश ढाँचा ब्यबहारिकमा छैनन् ।
हामीले कोरेको खाकामा १०+१, र ११+१, सिमाङ्ककृत शेर्पा ह्लुङ सहितको प्रदेश स्थापना हो । यहाँ भएको के छ भने हाम्रो सोझाेपनकाे फाइदा लिने तत्वले हामीलाई पटकपटक ढाँटेर फसाईरहेकाले अब झुकिने, झुक्याउने परिस्थिति आउन नदिनकाे निमित्त १०+१ प्रादेशिक संरचनागत ढाँचाले मात्रै सबै समुदायको आआफ्नो अगुवाइले हकअधिकार सम्पन्नतामा देश समृद्धकाे मार्ग काेर्ने छ भन्ने हो ।
अब के पनि सोच्नुपर्छ भने अहिले ७ प्रदेश भुसिया कुकुर जस्ता पशुले हाँकिरहेकाले ७७ वटा जिल्ला संरचनामा काम सिन्काे नभाँची बसेर खाने भएपछि कामै नगर्ने गधाहरुले आर्थिक भार मात्रै बढाउने चतुरो ठगले रिन थाेपारेकाे हो ।
हिजो जनयुद्धको प्रतिफल नेवा प्रदेश प्रमुख झक्कु सुवेदी, तामाङसालिङ प्रदेश प्रमुख अग्नि सापकोटा टाउकोमा बाहुनवाद टेकाएकाे तिताे सत्य हामी सबैलाई स्मरणीय छ । यसरी तयार पारिएको संयन्त्रलाई तपाई हामीले बुझ्ने कि नबुझ्ने ? प्रश्नचिह्न छ ।
अब हामीले यी बिक्षिप्त संयन्त्रलाई निस्तेज सहित १०+१ प्रादेशिक संरचना अन्तर्गत सबै समुदायले आआफ्नो जिम्मेवारी बोध सहितको देश निर्माणमा लागे पस्च्यात बल्लतल्ल परिवर्तन सम्भव छ ।
तसर्थ देशमा भएको हरेक गलत प्रबृत्तिकाे परिस्थितिलाई आन्दोलनले नै परास्त गरेको इतिहास साक्षी छ । विश्वका विकसित देशहरू पनि आन्दोलनले नै फालेर सुशासन ल्याउ सफल भएको इतिहास साक्षी छ ।
नेपालमा पनि आमनागरिक माथि पटकपटक भएको निरंकुश तन्त्रकाे साङ्लो तोडेर सत्ता हत्याएकै हो तर फरक यतिमात्र हो कि सत्ता समिरकणमा गलत तत्वकै बर्चस्व कायम रहेका छन् ।
बाबुराम भट्टराईले जसरी आफ्नैलाई गाली गरेको कारण बिस्वास गरेर दोहोरो चरित्र लिएका तत्वलाई सजिलोसँग राज्य सुम्पिँदाकाे परिणाम रैथानेहरु शरणार्थी जीवन झेल्नुपरेको महसुस भएको छ ।
संविधानमा लेखेको बिषय समानुपातिक समाबेशीता थियो तर ब्यबहारिकमा अर्कै प्रयोग गरेर पटकपटक धोका दिएको हुदा हामी कुँवाकाे भ्यागुतो जस्तो अबस्था झेलिरहेका छौँ ।
एकल जातीय नश्लबादीहरु आदिवासीहरु ईमानदार हुने भएका कारण सोझोपनकाे भरपुर फाइदा लिनेहरुले पशुको व्यवहार गर्दा समेत दायाँबायाँ नसोचेर तिनै मालिकको पछि लागेर सेवा गर्नेमा ब्यस्त छौँ ।
कमसेकम अब त ब्युँझने प्रयास गरौँ है कहि न कतैबाट हामीलाई जसैगरि पनि अन्यायमा राखेर अधिकार बाट बन्चित पार्ने हुदा जानी बुझि अझैसम्म जोखना हेर्न छाडेर वैकल्पिक शक्ति तयारीमा जुट्न जुटाउन टेवा पुराओैं ।
यहाँ भएको के हो भन्दा तपाईं एकातिर म अर्कोतिर मुन्टो बटारेपछि तेस्रो ब्याक्तिले सजिलोसँग फाइदा लिएको यथार्थ हामी सबैलाई थाहा भएकै कुरा हो । यसैकाे फाइदा उठाउनेहरुले अनेक चाल प्रयोग गरेको गम्भीरतापूर्वक बुझ्नुपर्छ ।
हामीले राखिएको बुँदागत एजेन्डा फरक भएपनि उदेश्य एउटै रहेकाले पहिले एकल जातीय तानाशाह ढाल्न एक ढिक्का हुनुपर्छ । त्यसपछि हामीले चाहेको चुरो बुँदामा माईनुट लेखेर संविधान बहस अन्तर्गतको छलफल चलाउन सकिने हाम्रो अधिकार सुरक्षित छ ।
तदनुसारकाे सुसुज्जित संविधान हामीले नै लेखेर जानुपर्छ । बिषय गहिरिएर सोचौं, कमसेकम पस्च्यतापकाे भारि बिसाएर जाओैं, लोकतान्त्रिक गणतन्त्रमा टेकेर अस्तित्व अस्तित्व सामेल भएपछि सहअस्तित्व अबधारणाले समृद्ध ल्याउन केहीले छेक्दैनन् ।
